De Stelling
Verboden te trouwen onder de 30!
Eén op de drie huwelijken mislukt even feestelijk als het begonnen is en eindigt met een denderende echtscheiding. Negen keer op tien is een verkeerde partnerkeuze de oorzaak. Je was te jong getrouwd, en met de verkeerde! Vandaar mijn stelling: het moet voortaan ten strengste verboden zijn te trouwen als je nog geen dertig bent.
Het is een vertrouwd verhaaltje: je vond hem/haar de mooiste of de tofste op de middelbare school of in de jeugdbeweging, je ging daarna werken of nog een beetje studeren, maar eigenlijk dacht je maar aan één ding: zo snel mogelijk trouwen en gaan samenwonen met je grote jeugdliefde. Op je tweeëntwintigste - je had al wat gespaard en een deftige job gevonden - was het dan eindelijk zover. En nog geen tien jaar later lag het sprookje aan diggelen. Je nieuwe man bleek zich uitsluitend met zijn carrière bezig te houden en elke avond uitgeteld op de bank te liggen, of op te trekken met de verkeerde vrienden en vriendinnen. Je ooit zo stralende echtgenote kwam, nadat ze de kindjes had uitgebroed, haar huis, tuin en keuken niet meer uit. Hij of zij was iemand anders dan degene op wie je halsoverkop verliefd werd. Je had elkaar niets meer te vertellen.
De waarheid is: op je tweeëntwintigste ben je nog een kind. Je emotionele, intellectuele en professionele ontwikkeling moet nog beginnen. Je weet zelf nog niet wat je wilt doen en bereiken in het leven, laat staan wat je van je partner verwacht. Soort zoekt soort, zegt men altijd, maar voor je dertigste weet je nog niet tot welke soort je behoort! En ook je seksuele leven begint pas als je dertig bent - ik kan het weten.
En nadat we de huwbare leeftijd drastisch hebben verhoogd, kunnen we het opnieuw moeilijker maken om te scheiden. Je hebt bij je volle verstand voor elkaar gekozen, dus je hebt geen excuus meer om er niks van te bakken. Tweede huwelijken zijn trouwens nog minder succesvol dan eerste; daarvan mislukt één op de twee. Het oude spreekwoord ‘trouwen is houwen’ wordt in ere hersteld!
Heb ik gelijk of heb ik gelijk?
01, 07 2009 op 16:05
ikzelf ben 21 en droom luidop van trouwen! het liefst zelfs morgen…al heeft mijn vriend daar een andere mening over! wachten tot we 30 zijn is in ieder geval uitgesloten…ik wil stralen in een rode jurk nog voor alles begint te hangen en ik ouderdomsvlekken krijg!
)
(ps: ook na je 30e kan het foutlopen…denk daar maar eens over na
01, 07 2009 op 16:15
Mijn ouders trouwden toen ze 18 en 19 jaar waren, ze zijn na 27jaar nog altijd gelukkig samen, ze maken ook fouten hoor; kijk naar mij!
01, 07 2009 op 20:11
Zever in pakjes éh goedele,
Mn ouders zijn getrouwd toen ze 17 en 19 waren en ze zijn dit jaar al 29 jaar gelukkig getrouwd!
Je hoeft niet iedereen in hetzelfde vakje te stoppen…
Ik hoop dat ik en mn vriend hetzelfde kunnen zeggen later…
01, 07 2009 op 21:26
Trouwen is een utopie.Van al mijn partners ooit is er niet één die ik zou trouwen. Ook mijn vrouw niet als ze niet had BLIJVEN zagen. Trouwen? De ware liefde waarmee alles past en klikt bestaat niet.
Het is altijd een compromis en een keuze tegen je hobby’s. Water bij de wijn?
02, 07 2009 op 11:47
Een van de stellingen uit de oudheid was: Heeft hij tot zijn schade gezworen, hij verandert het niet; Ps 15 vs 4. Dus ook al had men een kat in de zak getrouwd ze gingen niet uit elkaar.
En dat is waar wij wat te weinig van hebben, ons woord gestand houden. het heeft weinig met leeftijd te maken in elk geval of je nu 20 -30-40 of 60 bent: verliefdheid duurt een tweetal jaren en daarna gaan de vlinders weer vliegen, dan bouw je verder aan je relatie en krijgt verdieping in de relatie of je groeit langzaam uit elkaar; Net zoals twee spoorwegen die langs elkaar liggen de een komt aan in Brussel en de ander in Antwerpen. Zo ook met het huwelijk
Het korste sprookje ooit: “Wil je met me trouwen”? vroeg een jongen aan het meisje, zij zei NEEN. Hij leefde nog lang en gelukkig.
Een vriend van me heeft maar ooit met één meisje sex gehad, is er mee getrouwd geweest tot zijn dood is nooit vreemd geweest. Ik durf wedden dat heel wat mensen die vele vrouwen hebben gehad jaloers op zo iemand zijn leven kunnen zijn. Indeed trouwen is houwen.
Voor alle duidelijkeheid, zelf ben ik twee keer getrouwd, ik veroordeel dus niemand in een tweede of derde huwelijk.
02, 07 2009 op 14:37
Ik vrees dat in sommige gevallen de leeftijd, weinig of géén rol spelen! Of ze nu 18, 25 of 32 zijn geworden, je ziet ze telkens met hetzelfde enthousiasme keihard in de foute armen lopen, om ze daarna in je sofa te horen zeggen: ‘nu, nooit meer’! totdat ze eventjes daarna weer rond je nek vliegen en verkondigen: ‘nu heb ik hem te pakken’!
Misschien moet je verder gaan en na 2 keer trouwen, een ‘trouwverbod’ inlassen??? GAME OVER!
Ik moet binnenkort naar 2 trouwfeesten, eentje van succesvolle dertigers en eentje van zotte veertigers, behalve zij, denkt iedereen aiai, hoe lang gaat het nu weer duren!??
Maar ach, we gaan er leuke feestjes van maken en ik zal dat extra pakje kleenex in de kast maar laten staan en zorgen dat de lakens van de logeerkamer gereed liggen! Op het bruidspaar dan maar ;))
06, 07 2009 op 10:52
Beste Goedele,
300% gelijk! Het geeft je de mogelijkheid eerst eens goed rond te kijken, te proeven, te absorberen en dan te kiezen. Als je het dan nog niet weet, tant pis. Maar het is intussen wel bekend dat schoolrelaties die uitmonden in een huwelijk dikwijls ook uitmonden in een scheiding.
Dus ja, in lijn met de regel dat je pas mag rijden op je 18de, mag je de stelling van trouwen op je 30ste hierin gerust meenemen!
Vele groetjes,
Véronique
PS Supertof blad, die Goedele van je, echt klasse en neen, teveel seks, laat staan porno, staat er echt niet in. Ik kan het blad nog gerust op de salontafel laten slingeren als m’n schoonma binnen wandelt, dus…..
06, 07 2009 op 15:07
Ik vind dat je daar geen leeftijd mag en kan op kleven iedereen ontwikkeld op zijn/haar tempo!!
08, 07 2009 op 23:32
nou , nou wat een onzin bijeen. Verboden te trouwen onder de 30 !!!
Ten eerste is het uitermate ergerlijk te denken dat omdat je scheidt er iets mislukt zou zijn . Het is pijnlijk toegegeven !! maar wie heeft ooit gezegd, buiten onze lieve katholieke kerk, dat trouwen houden is.? Wat is de zin van bijeen te blijven als je elkaar volkomen belemmert als mens door te evolueren.? Maar was daarom de ervaring zinloos ? bijlange niet . Ooit zij iemand : alle bewustzijn is pijn.. zodus scheiden doet lijden maar doet ook groeien in bewustzijn. Dit laatste is de zin van het leven.
Sommige mensen zullen voor eeuwig en een dag gelukkig zijn met elkaar, sommige mensen hebben de ervaring van verandering nodig so what ? Vanuit een bepaald spiritueel mensbeeld is het vrouwtje, mannetje,huisje , tuintje volkomen onzinnig. We hebben een erg arm mensbeeld gekregen en jouw stellingname , beste Goedele : verboden te trouwen onder de 30 beaamt enkel deze armoede.Zodus trouw, hou, do whatever maar luister altijd , altijd naar de roep van jouw intuïtie ook al betekent dat , dat je jouw lieve partner aan de deur zet omdat het een zagevent is ( ik ben feministe )
doei doei
lutgart
09, 07 2009 op 10:09
Goedele,
Ik ben ondertussen 27 en dit jaar 5 jaar getrouwd. We zijn in het totaal 7 kaar samen. We hebben een zoontje (Wolf) die eind deze maand 4 jaartjes jong zal zijn. We hebben een moeilijk jaar achter de rug, maar na eventjes bezinnen zijn we toch weer samen en gaan elk 100% voor onze relatie, die nu trouwens super is. Ik denk dat dit trouwens het probleem is, mensen hebben niet meer zoveel over om hun relatie te herstellen. Wij hebben na iets meer dan een jaar de draad terug opgepikt. (en niet omwille van ons zoontje). verder zijn wij ook niet dat typische gezinnetje die jij voorstelt. We hebben een leuke en jonge vriendenkring, gaan nog geregeld uit en zijn voor onze job ook geregeld lange periodes van elkaar. Toch verloopt alles SUPER. Ik denk ongeacht de leeftijd moet je genoeg investeren in je relatie. Ik ben heel blij met mijn gezinnetje!!!
09, 07 2009 op 19:18
Helemaal mee eens. Ben nu 24 en ben mezelf pas twee jaar geleden echt tegen gekomen. Daarvoor enkele relaties gehad tot ik een schat van een jongen leerde kennen maar ook dat na ader half jaar om een of andere reden ook niet lukte. Mezelf dan gaan afvragenof dat wel was wat ik wou en men hrizon gaan verruimen. 1 meisje tegen gekomen waar het enorm goed mee klikte en waar ik me nu na twee jaar nog voor een stuk aan vast klamp.
dus denk ik dat iedereen eerst voor zich zelf moet uitzoeken wat hij of zij wil in het leven en dan de wederhelft gelukkig kan gaan maken.
Hey en Goedele de hosties die waren top he
lang mezelf niet meer zo “heilig” gevoeld 
12, 07 2009 op 19:44
het was geen liefde op het eerste gezicht maar hij had wel iets, iets speciaals en tegelijk lief . we waren toen 16 jaar , hij was de vriend van mijn vriendin haar lief en zo leerden we elkaar toevallig kennen .Op 19 jarige leeftijd zijn we getrouwd (terwijl mijn vriendin weer alleen was)en later kregen we twee zonen .we zijn al 25 jaar gehuwd en khoop dat da zo blijft ! we hebben al 20 jaar een zaak samen en werken alle dagen samen en ruzie maken doen we ook .maar uiteindelijk sta je met het zelfde doel voor ogen dus ….in een relatie moet je kunnen geven en nemen .en elkaar respekteren .nee voor mij geen andere goedele !!!
hij maakt me super gelukkig !!
en of je gelijk hebt ? dat kan iedereen is verschillend en heeft zo zijn eigen stelling !
ik zegt altijd volg je hart !!!
13, 07 2009 op 11:37
Hey Goedele,
Naar mijn ervaring is en blijft liefde een werkwoord. Dus of je nu trouwt op je 18 of 32, werken aan die relatie is de boodschap. Een goede basis is natuurlijk vereist want vertrekken van niets heeft ook geen zin. Tussen beide partners moet “iets” zijn. Alle mannen en vrouwen zijn verschillend van karakter en dus zullen er ongetwijfeld meerdere personen zijn die bij je “passen” ,op vroege en latere leeftijd. Dus ga ervoor, met iedere partner, maar check tijdig of hij diegene is voor jouw “tot de dood ons beiden scheid”!!
13, 07 2009 op 12:43
aangezien dat mijn moeder al 3 x is gehuwd ; mijn vader 2 x en ikzelf ook al 2 x getrouwd ,ben ik volledig eens met uw stelling en zou ze zelfs optrekken tot 35 jaar.
ps: tof blad
15, 07 2009 op 09:07
Goedele, je valt mij lelijk tegen met je stelling.
Het is onze maatschappij die de huwelijken kapotmaakt!
Leeftijd heeft hierin een miniscule invloed op.
Ons jachtige, stresserende, prestatiegerichte, en oversexte maatschappij des te meer.
17, 07 2009 op 14:50
Ik ben 24 jaar jong en zie mezelf de eerste jaren nog niet trouwen. Is dat nodig om aan je partner te tonen dat je hem graag ziet en de rest van je leven wil delen?
Je leert veel met het ouder worden volgens mij, maar in de liefde… Ik vind het iets abstract en denk niet dat je er een leeftijd op kan zetten wanneer je het beste gaat samenwonen, trouwen. Ook al ben je 45 jaar, dan nog kan je blind zijn en met de verkeerde in het huwelijksbootje stappen, uit angst om alleen te blijven?
Ik heb ook de indruk dat het tegenwoordig ‘makkelijker’ is om uit elkaar te gaan. Vrouwen worden onafhankelijker, de maatschappij is veranderd,… Misschien moeten we zelf meer vechten voor wat we hebben (als we dit willen behouden)
Ps Goedele je hebt een supertijdschrift!
21, 07 2009 op 23:22
Waarom pas trouwen na je 30ste? Kunnen we niet beter het trouwen gewoon afschaffen? Je krijgt er ook nog een mooi resultaat mee. Namelijk minder scheidingen. Aha!
25, 07 2009 op 17:12
Lieve Goedele
Wat moet ik hier nu mee? Ik, die steeds achter jou stellingen sta en ze overal uitgebreid verdedig… vier binnenkort mijn eerste huwelijksverjaardag, vlak voor mijn 26ste verjaardag!
Met pijn in het hart moet ik dus bekennen dat ik het deze keer echt niet eens kan zijn… Want JA ik ben gelukkig getrouwd!
Getrouwd heeft in jou verhaal zo’n negatieve bijklank…mijn vrouw en ik, wij zijn getrouwd met het heel duidelijk idee dat we trouwden om onze liefde te bevestigen… dit betekend echter niet dat dit voor altijd onvoorwaardelijk zal zijn. Ik vind het juist veel erger dat mensen vroeger ONGELUKKIG getrouwd bleven omdat trouwen destijds ‘voor altijd’ betekende. In mijn hoofd betekent trouwen houen zolang je elkaar aanvult en gelukkig kan zijn voor en met elkaar!
toch nog steeds je allergrootste fan!
29, 07 2009 op 08:47
Toen ik een feestje organiseerde voor m’n 21ste verjaardag vond mijn lief dat dit het ideale moment was om er ook een verlovingsfeest van te maken.Ik zag mijn lief graag maar plots kreeg ik het gevoel weg te willen lopen,op felicitaties ging ik niet in.Ik voelde me helemaal niet klaar voor een huwelijk,het leven begon pas,we zijn nog een half jaartje samengebleven.OP mijn 23ste had ik een vriend was onverwacht zwanger hij wist me te zeggen:wat in jou pens zit daar heb ik geen kloten affaire mee.Ik woonde ook niet samen met hem en was dat helemaal niet van plan omdat ik zwanger was,abortus heb ik niet overwogen want het rare is voor een huwelijk voelde ik niks, maar wel voor de verantwoordelijkheid om een kind op te voeden. Ik ben 7 jaar alleen geweest met mijn zoon,de liefde die ik aan hem gaf daar voelde ik me niet door bedrogen en ik kreeg zoveel liefde en plezier terug, ik moest heel hard werken en bijwerken om het comfortabel te hebben, maar ik heb heel veel genoten.Ondertussen ben ik 41,zoon is 17jaar en ben nooit getrouwd,wel 10 jaar samen met mijn vriend en nog 2 kinderen rijker. We hebben een stevige relatie waarin we ons allebei goed voelen,wat zou trouwen verbeteren aan onze relatie? Nog iets wat ik niet begrijp, trouwen da’s toch iets tussen 2 mensen, zelfs op zo’n dag hebben de meesten veel publiek nodig,waarvoor trouwt de massa? Een dag in de belangstelling, een te duur feest en veel cadeaus en denken dat je op een wolk stapt en niet meer moet werken aan de relatie. Ja trouwen na je dertigste want dan krijgt het leven andere waarden en normen. Er zijn altijd uitzonderingen die op jonge leeftijd dat engagement zeer serieus hebben genomen en dat vind ik knap, die koppels zijn samen volwassen geworden en gegroeid dat geeft een stevig,warm gezellig gevoel. En er zijn mensen die na hun 30ste trouwen en waarbij het ook mislukt. Misschien een test uitvinden om te checken hoe rijp mensen zijn en wat de reden is van hun engagement!
31, 07 2009 op 20:44
Tja 30 is misschien een beetje overdreven maar 25 zou toch al beter zijn.
Mijn ouders waren misschien ook te jong getrouwd , na 24 jaar zijn ze dan toch nog gescheiden. Ik zeg dan weer het zal je eigen schuld maar wezen , ik trouw niet jong , heb van mijn ouders dan toch nog iets geleerd. Iedereen is anders , sommige kunnen het misschien wel , laten we hopen.
Zonnige groetjes uit mallorca
(ben hier nog voor 3 maand , mis de goedele echt wel hier)
Nuria
05, 08 2009 op 11:39
Op trouwen kun je gewoon geen leeftijd plakken.
Er zullen er altijd wel zijn - ongeacht de leeftijd - die er nooit aan toe zullen zijn. Zelfs al zijn ze de kaap van 30 voorbij!
05, 08 2009 op 17:21
geheel mee eens, mijn echtgenoot en ik waren 32 en 30 toen we trouwden. Zelfs toen waren wij achteraf gezien nog niet volwassen genoeg. Kinderen maken en krijgen kan tegenwoordig ook op je 43ste zonder problemen. Ouderdomsvlekken? Laat me niet lachen, ik word altijd veel jonger geschat en werd laatst nog voor student aangezien! Wij eten zo weinig mogelijk vlees, roken niet en drinken geen alcoholhoudende drankjes. We eten zo vaak mogelijk biologisch geteeld voedsel en zorgen dat we ’s nachts geen straling hebben van de draadloze (huis)telefoons.
06, 08 2009 op 13:43
gezever! ik ben 20 en al een jaar gelukkig getrouwd. ik studeer en werk fulltime, mijn man werkt fulltime, en we hebben een pracht van een zoon van 10 maanden oud. wij zijn véél betere ouders én partners dan die mensen die op 30 jaar ofzo trouwen. ons gezin komt eerst, dan onze carrière. wij hebben tijd voor elkaar en ons kindje, ja zelfs met onze fulltime jobs. we gaan misschien al grootouders zijn op ons 40ste, wanneer sommigen pas beginnen aan kinderen. wat ik héél onverantwoordelijk vind. en misschien ben je verantwoordelijker als je ouder bent - maar dan vraag ik me af hoe verantwoordelijk, als je nog op je 35ste kinderen wilt. hoeveel gehandicapte kindjes die mensen wel niet krijgen! amai, hoe ouder hoe wijzer - mijn voeten. dit maakt mij echt kwaad! wij gaan (hopelijk) jaaaren lang, als het wat meezit wie weet 60,70 jaar lang, van elkaars gezelschap kunnen genieten, én onze kleinkinderen én achterkleinkinderen nog zien geboren worden en zien opgroeien.
07, 08 2009 op 16:19
Ik wil even reageren op de reactie van Liesbeth.
Ik ben net 32 en sorry meid maar er hangt nog niet veel ze ik voel me nog altijd even sexy al 10 jaar geleden
10, 08 2009 op 21:24
Ik ben er nu 21 ik ben wat vroeg wat je zou noemen voor mijn leeftijd heb een kindje en zit al met dezelfde jongen vier jaar lang.
Mijn vader en moeder zijn getrouwd maar op het nippertje nog geen maand voor ik werd geboren, ik denk dat dat komt omdat mama schrik kreeg van haar oo zo katholieke familie en achtergrond. Ook het enorme leeftijdsverschil tussen mijn ma en pa zal niet geholpen hebben. Maar ik moet zeggen (wat ik nog herinner) gelukkig waren ze toch. Mijn moeder overleed en papa werd weduwenaar. Beide mijn ouders zijn 3 keer getrouwd en de derde keer was het raak zeiden ze allebei. Dus misschien moet je gewoon ergens anders zoeken dan waar je het altijd doet. De tram of in dit geval op een ABVV ontmoeting.
Zelf wil nooit de stap zetten bespaart je veel scheidings kosten. Hoogstens een zelf ingerichte ceremonie samen met vrienden
11, 08 2009 op 20:20
Goedele heeft gelijk. Punt.
Ik ben getrouwd op 20 jarige leeftijd omdat ik dacht dat het zo hoorde. Het hoorde dus niet zo. Huisje, boompje, tuintje is niet voor mij weggelegd. Had ik het maar eerder beseft. Er waren natuurlijk bijkomende oorzaken waarom ik zo snel mogelijk het huiselijk nest wou verlaten, maar ik was beter op mijn eigen eerst gaan wonen. Wat ik dacht wat ik wou, werd veel eerder een besef wat ik totaal niet wou. Nu geniet ik van mij vrijheid. Ik geniet ervan mijzelf weer te leren kennen. Ik weet al vast wat ik niet meer wil.
25, 08 2009 op 16:43
ze hebben altijd gezegd trouw nooit voor uw veertigst en geloof mij het is waar ze hebben zelf in duistland en wet gemaakt dat zelf jongen koppels zelf kunnen trouwen met en zeven jaar contract en na zeven jaar kunnen ze dan zeggen ik hou hem of schup em buiten groetjes na en dat denk ik ervan!!!!!!!!!!!!!!!!!
26, 08 2009 op 18:57
ik denk alleen dat mensen goed moeten nadenken. Verliefd zijn is niet de enige reden om te trouwen. Je moet er lang over nadenken kan je elkaar trouw blijven? Hoe zie je je leven later? Past jouw vriend in dat leven? enz.
leeftijd maakt nix uit
03, 09 2009 op 17:52
Zit iets in! Maar er is tegenwoordig een opmars om zo jong mogelijk te trouwen, als ik het “goed nieuws krantje” van Limburg bezie, de gemiddelde trouwleeftijd is 24-25jaar.. Er staan echt koppeltjs tussen van 19-21jaar die getrouwd zijn… Is hier een verklaring voor?
28, 10 2009 op 20:01
Persoonlijk vind ik dat je er geen leeftijd kan op plakken. Toen wij trouwden na 2jaar samenzijn waren mijn (ex)vrouw 22 en ik 25. Na het enkele prachtige jaren en het huisje tuintje boompje die eerder de droom was van haar dan van mij begon ze de sleur te ondervinden. Op haar 35ste kreeg ze het moeilijk met ouder worden en op haar 40ste verliet ze me voor een ander. Maar als ik terug kijk hebben we toch 20 mooie jaren gehad met meer ups dan downs. Helaas huw je steeds met 2 maar is voor scheiden 1 voldoende. Ik heb echter geen spijt van ons huwelijk en zou het opnieuw gedaan hebben zelfs met hetgene ik nu weet.
13, 11 2009 op 18:20
Ik was pas 24 jaar en mijn man was 22 jaar. Nu zijn we bezig met een scheiding. Na een 35 jarig huwelijk. Het doet pijn. En wat vooral heel veel verdriet geeft. Is dat je kinderen al zijn ze volwassen, hierdoor ook gekwetst worden. Mijn man verliet mij voor een ander. En dat is zo vreselijk en is met geen pen te beschrijven.
Wij hadden het goed samen. Alleen hij heeft geen ruggegraat. En is hij bij zijn jeugdvriendinnetje. Dat vind ik slap. Wanneer je nieuw leven in je huwelijk wil blazen, moet je gewoon zeggen. Hey vrouw, mijn gevoel is met me aan de loop. Kan je mij helpen? Doe je best ervoor. En als je dat kan, dan ben je volgens mij een partner. Praten en liefhebben. Het hoort erbij.
17, 11 2009 op 17:32
Er zijn maar weinig mensen die jong trouwen en bij elkaar blijven en gelukkig blijven. Zoals niet alle dieren in de dierenwereld zwanen zijn.
De meeste mensen gedragen zich alsof ze in een snoepwinkel zijn, er is nog teveel lekkers om te proeven.
Schuldgevoelens. Het is de schuld van de kerk.
17, 11 2009 op 17:35
Rietje gelijk heb je. Al dat flauwe en zwakke gedoe om eerst iemand anders te vinden en dan te zeggen tegen de huidige partner ik wil niet meer. Nu eerlijk gezegd vind het ook behoorlijk dom van de andere persoon dat ze een relatie willen beginnen met iemand die getrouwd is en ook nog eens kinderen heeft. Je bent dan een vangnet, niets meer en niets minder.
09, 04 2010 op 22:23
Fantastisch goede stelling! 4 van mijn vrienden zijn voor hun 30ste getrouwd en hadden een (leven) opgebouwd. Ze waren na hun 30ste levensjaar al allemaal uit elkaar! En dat is de waarheid en geen zever in pakskes!
15, 08 2010 op 23:48
Ik ben ook na 20 jaar huwelijk gescheiden. Ik heb er lang heel lang over nagedacht en nog langer gewacht. Maar wat als de liefde over is ? Samen blijven omdat het nu eenmaal hoort ? Of terug een kans hebben om gelukkig te worden? Ik ken genoeg koppels waar de liefde verdwenen is, meneer een vriendin heeft of mevrouw een vriend maar naar de buitenwereld toe blijven ze het koppel die toch al zolang samen is. Dat is pas zielig, mensen we hebben maar één leven maak het zo gelukkig als je kan.